پروژه فیبرنوری شهری در مناطق شهری ویژه اپراتور ایرانسل
توسعه زیرساختهای ارتباطی با فیبرنوری شهری
در عصر تحول دیجیتال، زیرساخت ارتباطی قوی به یکی از ارکان اصلی رشد فناوری تبدیل شده است. فیبر نوری به عنوان سریعترین و مطمئنترین بستر انتقال دادهها شناخته میشود، اما کیفیت عملکرد آن تا حد زیادی به نحوه اجرای کابلکشی بستگی دارد. در این میان، کابلکشی زمینی فیبر نوری یکی از مطمئنترین روشها برای ایجاد ارتباطات پایدار و مقاوم در برابر عوامل محیطی است. شرکت آوا سپهر پایا با سابقهای درخشان در اجرای پروژههای مخابراتی، خدمات حرفهای در زمینه طراحی و پیادهسازی کابلهای نوری زمینی ارائه میدهد.
کابلکشی زمینی فیبرنوری چیست؟
کابلکشی زمینی فیبرنوری به فرآیند نصب کابلهای نوری در زیر سطح زمین، بهوسیله حفاری، کانالکشی و یا استفاده از تکنولوژیهایی مانند HDD (حفاری افقی هدایتشده) اطلاق میشود. این روش بهخصوص برای محیطهای شهری یا مناطق با شرایط جوی نامساعد، گزینهای ایدهآل محسوب میشود.
مزایای کابلکشی فیبرنوری در بستر خاکی
1. مقاومت بالا در برابر عوامل طبیعی
بر خلاف کابلکشی هوایی که در برابر باد، بارش، صاعقه یا ضربات مکانیکی آسیبپذیر است، کابلهای دفنی از امنیت بالاتری برخوردارند.
۲. حفظ زیبایی شهری
استفاده از مسیرهای زیرزمینی موجب میشود تا فضای شهری شلوغ و سیمکشیهای مرئی از چشم پنهان بماند و جلوهای منظمتر ایجاد شود.
۳. امنیت و دوام بیشتر
کابلهای زیرزمینی بهندرت دچار سرقت یا تخریب عمدی میشوند و عمر مفید آنها بهمراتب بیشتر از کابلهای سطحی است.
راهنمای حمل و نقل و جابجایی کابلهای فیبر نوری
کابلهای فیبر نوری اغلب بهصورت پیچیده شده بر روی قرقرههای فلزی یا چوبی منتقل میشوند. هنگام جابجایی این قرقرهها، باید از ابزارهایی مانند گوه برای ثابت نگهداشتن آنها استفاده شود تا از حرکت ناخواستهشان جلوگیری گردد. پیش از پایین آوردن قرقره از وسیله نقلیه، لازم است بررسی دقیقی از سلامت ظاهری کابل و قرقره انجام گیرد. در صورتی که آسیبی مشاهده شد، باید نسبت به جایگزینی قرقره یا کابل آسیبدیده اقدام شود.
همچنین در طی روند جابجایی، باید امکان متوقف کردن قرقره در هر لحظه فراهم باشد تا از بروز مشکلاتی نظیر شل شدن حلقههای کابل یا جمع شدن نامنظم آن جلوگیری شود.
در هنگام اجرای عملیات نصب کابلهای فیبر نوری با روکش پلاستیکی، دمای محیط نباید کمتر از منفی ۵ درجه سانتیگراد باشد. در صورتی که کابل در شرایطی سردتر از این مقدار نصب شود، امکان آسیب دیدن روکش و لایه محافظ آن در حین خم شدن وجود دارد. به همین دلیل، چنانچه نصب در هوای سرد اجتنابناپذیر باشد، باید کابلها پیش از استفاده گرم شوند.
برای انجام این کار، قرقره حاوی کابل باید حداقل به مدت ۲۴ ساعت در محیطی با دمای حدود ۲۵ درجه سانتیگراد نگهداری شود تا گرما به شکل یکنواخت به تمام بخشهای کابل منتقل گردد. در عین حال، نباید اجازه داد دمای کابل از ۴۰ درجه سانتیگراد فراتر رود.
زمانی که کابل از محل گرمسازی به محل اجرای پروژه منتقل میشود، لازم است با استفاده از پوششی مانند برزنت آن را در برابر کاهش دما محافظت کرد. عملیات نصب نیز باید با دقت و سرعت کافی انجام شود تا از افت بیش از حد دمای کابل پیش از نصب جلوگیری گردد
مراقبت در برابر عوامل بیرونی
شیوه اجرای مسیر کابلکشی باید بهگونهای طراحی شود که ریسک آسیبهای فیزیکی و مکانیکی به پایینترین حد ممکن برسد. کابلها نباید در مکانهایی نصب شوند که دمای محیط از حد مجاز تعیینشده فراتر میرود. همچنین مسیرهای عبور کابل یا لولههای محافظ باید از منابع حرارتی یا لولههای داغ فاصله کافی داشته باشند. در مناطقی که در معرض شرایط آبوهوایی خشن یا مواد خورنده هستند، لازم است یا کابل مناسب برای آن شرایط انتخاب شود یا از پوششهای محافظ استفاده گردد.
پیشبینی کابل اضافی در محل اتصالات (دستپیچ)
با توجه به اینکه احتمال بروز ایراد فنی اغلب در محلهای اتصال کابل، مانند مفصلها و انتهاها، بیشتر است، باید مقداری کابل اضافه بهعنوان رزرو در این نقاط نگهداری شود. معمولاً این مقدار را تا حدود ۱۰ متر در نظر میگیرند. نحوه چیدمان این کابل اضافه باید به شکلی باشد که هنگام تعمیر یا بررسی، مزاحمتی ایجاد نکند. رایجترین روش برای این منظور، پیچیدن کابل بهصورت عدد ۸ انگلیسی است، به شرط آنکه شعاع خم شدن کابل نیز رعایت شده باشد
تعیین مسیر اجرای کابل و الزامات حفاری
برای انتخاب مسیر مناسب جهت اجرای کابلکشی، ضروری است هماهنگیهای لازم با نهادهایی مانند شهرداری، پلیس راهور، شرکتهای تأمین گاز، آب، مخابرات و سایر سازمانهای مرتبط صورت گیرد تا موانع احتمالی شناسایی شده و مسیر بهینه مشخص گردد. در طراحی مسیر، تا حد امکان توصیه میشود که از پیادهروها بهرهبرداری شود.
ابعاد کانال حفاری شده بسته به تعداد کابلهایی که در آن قرار میگیرند متغیر است. به طور معمول باید بین کابلها فاصلهای حدود ۲۰ سانتیمتر رعایت شود و هر کابل نیز باید حداقل ۱۵ سانتیمتر از دیوارههای کانال فاصله داشته باشد. طبق استاندارد، عرض کانالی که برای عبور یک مدار در نظر گرفته میشود نباید کمتر از ۵۰ سانتیمتر باشد.
عمق ترانشه نیز بر اساس تعداد لایههای کابل تعیین میگردد. با این حال، در مناطق پیادهرو، حداقل عمق کانال باید ۷۰ سانتیمتر باشد و در نواحی خیابانی این عمق نباید کمتر از ۱۱۰ سانتیمتر در نظر گرفته شود.
چالشها و راهکارهای اجرای کابلکشی زیرزمینی
چالشها:
- وجود زیرساختهای دیگر مانند لولههای گاز یا فاضلاب
- محدودیتهای مجوز حفاری از شهرداریها
- سطح بالای ترافیک و موانع شهری
راهکارهای آوا سپهر پایا:
- استفاده از دستگاههای اسکن زیرزمینی برای شناسایی تأسیسات پنهان
- برنامهریزی دقیق با همکاری ارگانهای شهری
- انجام پروژه در ساعات غیرپیک برای کاهش مزاحمت برای عموم
خدمات ویژه آوا سپهر پایا در اجرای پروژه فیبرنوری شهری ایرانسل
- مشاوره تخصصی و رایگان پیش از شروع پروژه
- طراحی نقشه مسیر با نرمافزارهای تخصصی
- اجرای صفر تا صد پروژه با تضمین کیفیت
- پشتیبانی فنی پس از نصب و اجرای کامل فیبرکشی
- تهیه و تأمین کلیه تجهیزات موردنیاز شبکه نوری